Przed kursem syn uczył się bardzo chaotycznie. Siadał do książek bez żadnego planu, co chwilę coś go rozpraszało i często po godzinie nadal niewiele miał zrobione. Najbardziej przydała nam się lekcja o rytuale uczenia się i przygotowaniu miejsca do nauki. Wprowadziliśmy kilka prostych zasad i już po kilku dniach zauważyłam, że szybciej zaczyna pracę i dużo łatwiej mu się skupić. Dla mnie największa zmiana jest taka, że nie muszę już tyle razy przypominać mu, co ma zrobić.

Córka zawsze zostawiała większość nauki na dzień przed sprawdzianem. Potrafiła siedzieć kilka godzin, a później i tak mówiła, że wszystko jej się miesza i że nic nie pamięta. Po przerobieniu kursu zaczęła robić krótkie rozłożone w czasie powtórki, zamiast uczyć się wszystkiego na ostatnią chwilę. Po około dwóch tygodniach sama powiedziała mi, że przed sprawdzianami jest dużo spokojniejsza, bo nie musi już zaczynać wszystkiego od początku. Ja też widzę dużą różnicę, bo wieczory przed klasówkami nie są już tak nerwowe jak wcześniej.

Najbardziej zaskoczyło mnie to, że wcześniej naprawdę nie wiedziałem, jak działa pamięć. Jak czegoś nie pamiętałem, to po prostu myślałem, że mam słabą pamięć i tyle. Po kilku lekcjach zacząłem inaczej podchodzić do nauki. Najpierw sprawdzam, czy w ogóle rozumiem materiał i czy naprawdę jestem skupiony, a dopiero potem próbuję go zapamiętać. Do trudniejszych rzeczy używam też skojarzeń. Różnicę zauważyłem praktycznie od razu, bo przestałem czytać po kilka razy to samo i liczyć, że jakoś zostanie w głowie. Dzięki temu mam więcej czasu dla siebie.

Przed kursem często zarywałam noce, bo wydawało mi się, że im dłużej siedzę nad nauką, tym lepiej. Dopiero tutaj zrozumiałam, że to nie działa na korzyść pamięci. Bardzo dużo dały mi też techniki skojarzeniowe – dzięki nim uczę się szybciej i pamiętam materiał znacznie dłużej. Warto było też w końcu dowiedzieć się, jak działa pamięć i jakie prawa nią rządzą. Teraz po prostu uczę się mądrzej.